Lilah, iç geçirip adamın gözlerine dik dik baktı. Sert bir şekilde, "Sizin yardımınızı da merhametinizi de istemiyorum," dedi. "Nedenlerinizi bilmeyi hiç istemiyorum. Benden uzak durun."
Bir anda gelen bu tepki Corridan'ı şaşırttı. "Kırbacı mı tercih edersin?"
"Evet, onu tercih ederim. Karşılığının ne olduğunu bilmediğim bir iyiliğe, düşmanımdan gelen acımaya, kırbacı tercih ederim. Benim kimseye ihtiyacım yok, hayatım boyunca ayakta kaldım. Yine kalırım."
İsyan bir kez başladı mı, bu toprakların her bir yanını hem alev alev yakar hem de kana bulardı. Beklemeyi bir bıraksalar... Zaman bir gelse... Bir kez ayağa kalksalar kazanırlardı. Çünkü aralarında yaşadığı onca yılda, düşmanlarını çok iyi tanımıştı.
Derler ki; dostlar gelir gider, düşmanlar birikir. Lilah hayatı boyunca hem gelip giden hem de biriken düşmanlar gördü. Dostları ise görünürde yoktu, hatta hiç dostu yoktu.