"Aşk insanı aptallaştırır. Fakat sen düpedüz kör olmuşsun, Roza."
İmparatoriçe, sesini yükseltmeden, kelimeleri bir hançer gibi saplayarak, "Sana da her zaman kör olacağım," dedi.
Şeytan geri çekilmediğinde dudaklarında gülümseme belirdi. Fakat gözleri acıyla baktı.
"Imparator nişanı atmasına rağmen ona geri mi döneceksin, Roza? Gururunu ayaklar altına mı alacaksın?"
İmparatoriçe gözlerini sabit tuttu. "Asla. O, bendeki kendini, senin aklına uyarak sonsuza dek öldürdü."
O anda, Şeytan'ın içinde bir şey kırıldı. "Ah, Roza..."
Imparatoriçe ise artık kararını vermişti. Adımlarını geri çektiğinde yüzünde öfke değil, buz gibi bir kesinlik vardı artık.
"Damien," dedi. "O hapsetmeye çalıştığın zincirlerin içinde olmayacağım. Imparator'u kandırmış olabilirsin ama beni hiçbir zaman kandıramayacaksın. O istediğin kadın olmayacağım!"