Aley B.
@aleybayindir
45 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
10/10
2025 26. kitabı
Yazarın kalemini hep sevmiştim, devamlı vermek istediği duyguyu insanın iliklerine kadar işleyebiliyor ve bu seri ise benim için çok farklıydı. Okurken devamlı tebessümümü bahşettiğim bir seriydi. Sonunun farklı bitmesini isterdim ama diyebilecek bir şeyim yok, yazarımız bu şekilde uygun görmüş. Bütün duyguları tüm kalbimle karşıladım ve iliklerime kadar hissettim. Umarım yazarın kalemi daim olur ve bol bol oluruz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ayşa & Ali & Doğan & Şahin ve nice çocuklar…·424 syf.·
10/10
2025 9. kitabı
Gülseren hocamızın diğer kitaplarından da çok etkilenmiş olsam bile bu kitap beni uzun süre etkisinden bırakmayacak. Kitap bitti ama bende bittim. Şiddetin her türlüsünü gözlerimizin önüne seren hocamız önce fiziksel tacizi şiddeti gösteriyor ve sonra insanın ya başkaları tarafından ya da bizzat kendisi tarafından ruhsal şiddete maruz kalmasını da gösteriyor. Ayşa gibi cinsel istismara uğrayan, Ali gibi fiziksel şiddeti yaşayan, Şahin gibi başkası tarafından ruhsal şiddete maruz kalan ve Doğan gibi kendine ruhsal olarak şiddet uygulayan nice insanlarımız maalesef ki var. Bu gibi durumların yaşanmamasını gerçekten istesekte, maalesef ki yaşıyoruz.
Kitabımıza gelecek olursak ilk defa bir kitabı devamlı olarak okusam bile bu kadar yavaş bitirdim. Yavaş bitirmem akıcılığı ile alakalı değil. Daha çok iliklerime kadar bu çocukların acısını hissetmemden kaynaklı oldu. Son 40-50 sayfasını sürekli ağladığım için ara vererek okumak durumunda kaldım. Bitirdiğimde ise gerçekten hayatı sorguladım. Hocamızın kalemine diyeceğim tek söz yok, tüm duyguları bize veriyor. Olayları resmen kendimiz yaşamışız gibi okuyoruz.
Aslında çok yazacağım bir şey yok, Ali kalbimde çok büyük bir acı olarak kalacak, uzun süre boğazımda bir yumru olacak ve gerçek hayatta ise keşke Ayşa’ya sarılabilsem ve ona “sen her zaman tertemizdin öyle de olacaksın” diyebilsem.
10/10
2024 62. kitabı
Sosyal medya üzerinden devamlı takip edip dinlediğim Dilek Cesur’un şu an için okuduğum ilk kitabı. Her hikaye her ne kadar “bu kadarda değildir” demek istesem de maalesef ki diyemedim. Sadece gözlerimdeki yaşlarla okumaya devam ettim.
Tacize ve hatta daha da ilerisini yaşayan, daha doğrusu her türlü istismara uğrayan insanların buna hangi ihmaller sonucu maruz kaldığını, neden sustuğunu anlatan ve bu gibi durumlarda farketmemizi sağlayacak durumları anlatan, fark ettiğimizde ise nasıl yaklaşıp hangi önlemleri ne zaman nasıl almamız gerektiğini anlatan çok güzel bir kitaptı. Kitabı bitirdiğimde bile boş duvarı izleyip içimdeki acıyı hissettim. Bu olaylar yaşandı, yaşanıyor ve önlemler daha iyi alınmadıkça da yaşanmaya devam edecek ama benim gözümde her insanın bir kere okuması gereken ve okuduğunda ise bu bilgileri edinip nelere dikkat etmesi gerektiğini öğrenerek bir birey olarak engel olabildiği kadar bu durumları yaşayabilecek insanların yaşamasına engel olmaya yardımcı olması gerek.
Tabiki ilk olarak kendi ailesinde uygulamaya başlamalı insan. Mahremiyet eğitimini çocuklarına öğretmeli mesela ve bunu doğru bir şekilde yapmalı.
10/10
2024 64. kitabı
Bir Kabusa Dalmak kitabından sonra da artık ayrı bir kabusu günümüzde yaşadığımız ataerkil düzende yaşayan Bade üzerinden okuduğumuz yine toplumsal konulara değinen ve yine yeri geldiğinde kalbimizi ısıtan bir kitap daha. Kabus serisinin ikinci kitabı olan bu kitapta ise karakterlerimiz yaşadığımız düzene geri dönmüş ve bu sefer de Devrim, Bade’ye yardımcı oluyordur ama bu sefer biraz daha ağır sahneleri de barındıran ilk kitap gibi sık sık gülmediğimiz, biraz daha ciddi olduğumuz bir kurgu olmuş ve kesinlikle bu da ilk kitap gibi büyüleyici.
10/10
2024 63. kitabı
Daha önce okumadığım bir kurguydu. Zaten yazarın kitabı yazma ilhamının nereden geldiğini de okuyunca, kitabı daha çok sevdim.
Devrim her ne kadar içten içe iyi bir insan olsa da günümüze uyarak kadınları belli bir kalıba maalesefki sokmaya ister istemez dahil oluyor. Bu süreçte ise Büyücü Kadın ile tanışıyor ve kendini anaerkil bir düzenin içerisinde buluyor. Günümüzde kadına dayatılan bu hayatı bu sefer de erkekler yaşamaya başlıyor. Hatta bir sahnede o saatte bay başına ne işi varmış gibi bir cümle okuduğumda acı bir tebessümle gözlerim doldu diyebilirim. Devrim bu ceza sürecinde de yeri geldiğinde hatalara düşüyor ve bu hatalardan uzaklaşmayı da öğreniyor ve ona tabiki de Bade adındaki günümüzde insanların önünü kapattığı ama anaerkil düzende başarısının üzerine başarı katan kadın karakterimiz önderlik ediyor. Devrim hem öğreniyor hem de aşkı yaşıyor.
Bana göre toplumsal olarak gerçekten önemli konulara değinen ve bu süreçte de yeri geldiğinde okuyucunun kalbini ısıtan çok güzel bir kitap olmuş.
