Aleyna
@aleynaagus
Suç her zaman mağdurun ya da mağdurların omzuna yıkılıyor. Neden? Çünkü toplum, canavarların gerçek olduğunu kabullenmektense kadınların aciz olduğunu kabullenmeyi seçiyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?
Dünyada insanı gerekli kılan tek şeyin sevgi olduğuna kuşku yok.
Bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay bir şey değil.
İnsan doğası, sınırlı: Sevinç, üzüntü, acıya belli bir dereceye kadar katlanabiliyor ve bunun üstüne çıkınca mahvoluyor. Burada sorun birinin zayıf ya da güçlü olması değil, ister psikolojik, ister fiziksel olsun, duyduğu üzüntünün miktarına tahammül edebilmesi ya da edememesi. Bana göre, yüksek ateşten ölen birine korkak demek ne kadar uygunsuzsa, yaşamına son veren biri korkaktır demek de o kadar tuhaf.