Madem insan olarak geliyoruz, insanca var olmak gerekti. Bir anlam varsa da buradaydı belki. Başka ne işe yarardı ki bu hayat? Neden vardı ki zaten? Nereden çıkmıştı?
,unutmak denen yitirişin çok da cennete benzer bir yer olmadığını acıyla kavrıyordu. Hiç doğmamışların mutluluğu değil de asıl aranması gereken. Madem hayatın ucundan bize sorulmadan da olsa tutturulduk, madem sonunda illa ki herkes ölecek, burada geçen zamanı, yaptığının yalan olduğunu bilsen bile, doğmuşların mutluluğu hâline getirmek lazımdı.
Hafıza denen şeyin ne yanıltıcı ne oyunbaz olduğunu, hayatın her yerde farklı yaşandığını, tek bir doğruyu bırak tek bir zamanın bile olmadığını, buraya adım atar atmaz anlamıştı zaten.