Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız komak var, o koyuyor adama.
iki kalbi kendi hallerine bırakmamak bu hayatın zalim bir kanunu muydu?
Ne Mars’ın kılıcı, ne savaşın azgın alevleri,
Yok etmeyi başarabilecek seni yaşatan anıları.
Hem her güzelliğin hükmü bir gün son bulur,
Kimini zaman yok eder, kimini kader.
Oysa senin sonsuz yazın asla solmayacak,
Geçmeyecek zamanın hükmü yalnız sana.
böylesi göksel izler olamaz dünyasal bir izde.