Gino, mutfakta İtalyanlara servis yapmak için gazoz şişelerini ve şarap sürahilerini açarak yardım ediyordu. Sessiz ve mesafeliydi, tuhaf bir çekiciliği olan hızlı bir akıcılıkla hareket ediyordu. Bütün bunlar onu, eski İtalyan geleneğine göre saygılı, büyüklerine hizmet eden biri gibi gösteriyordu. Bunun, bu odadaki insanların onun için tamamen anlamsız olduğu anlamına geldiğini yalnızca Lucia Santa biliyordu. Gino onların yüzlerini görmüyor, konuşmalarını duymuyor, kendisi hakkında iyi ya da kötü düşünmelerine aldırmıyor, yaşayıp yaşamamalarını umursamıyordu. Var olmayan ama bu bir gece için kapana kısıldığı ve hapsedildiği bir dünyada hareket ediyordu. Zaman geçsin diye onlara hizmet ediyordu.