"Minel," deyip ayağa kalktığında geriye bir adım attım.
"Keşke," dedim tekrar. "Keşke ben ölseydim çünkü bir annenin yanlış tercihi olarak yaşamak çok acı."
"Minel," deyip tekrar bana doğru yöneldi ama elimi kaldırıp onu durdurdum. "Bak ben buradayım,” dedi. Kendini gösterdi ama ruhuma bile dokunmadı. "Döndüm. Gör artık beni."
Omzumu kaldırıp indirdim. "Ama artık seni hayran hayran izleyen o kız burada değil, baba."