İyi midir kötü müdür bilmem, ama bazen bir şeyleri kırıp dökmek de çok hoştur...Bu arada ben insanın gerçek acıdan, yani yıkım ve kargaşadan asla uzak durmayacağından eminim.
Öyle ya,belki yalnızca mutluluğu sevmiyordur insan?Belki aynı ölçüde acıyı da seviyordur? Belki acı da mutluluk kadar çıkarınadır?
Ayrıca,insan kimi zaman acıyı çok,tutkuya varan bir sevgiyle arzular.
Peki,insan aradığını bulduğunda nereye gidecek? En azından, bu çeşit hedeflere her vardığında tuhaf bir duyguya kapıldığı olur.Amacına doğru yürümeyi sever, ama ona varmayı hiç sevmez.
Sessizlik bir kadının en sesli ağlamasıdır.Eğer bir kadın seni görmezden gelmeye başladıysa, onu çok fazla incittiğinden emin olabilirsin.
Frida Kahlo