AlihsaN

Umut ne kadar güzel bir rüzgardı, insanın hüzünlü bulutlarını dağıtıyordu. Yerine aydınlık , mutluluk güneşi açıyordu.
Sayfa 183·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her zaman kitabın incesi makbuldür diye elime alıp okumaya başladığım bu ulvi yolculukta derinlere dalınca her kitap yaşanacak bir hayat gibi gelmeye başladı hiç bitmesini istemediğin. Sanırım tek şansım Stefan Zweig ile başlamış olmak bu yolculuğa. Sırf okuduğum kitap sayısı artsın diye kitaplığıma doldurduğum kitaplarında bitmesini istemediğiniz kısacık kitapta uzun hayatlar , hayaller anlatmış. Artık gözüm korkmuyor kalın kitaplardan. Başlayınca sonunu merakta etmiyorum. Bir an önce bitsin demiyorum. Çayımı demleyip , müziğimi açıp o hayalden bu hayale, o hayattan bu hayata. Bazen gökte bir yıldız oluyorum , kah parlayıp, kah yok oluyorum.
Yerdeki taşları kaldırıyordum. Taşların altındaki solucanlar beni görünce "utançlarından yerin dibine giriyorlardı".
Sayfa 36·Kitabı okudu
İnsan , yenilince güler miydi ? Neden büyükler yenilgiye uğrayınca ağlar,feryat ederler ? Neden başlarından geçenleri bizim gibi gelip geçici bir oyun olarak görmez, düşünmezler ?
Sayfa 31·Kitabı okudu
Felsefe