AlihsaN
@alier
Şu anda okuduğu kitaplar
Oğlum Malsalbek'i ve bütün kahramanları (şehitleri) selamlıyorum elbet. Onun kahramanlığından gurur duyuyorum ama şan ve şerefin böylesini hiç bir ana hayal etmez. Analar çocuklarını yaşasınlar diye doğururlar, dünyada mutlu olsunlar diye doğururlar...
Reklam
Savaş her şeyi, kimsenin gözünün yaşına
bakmadan yutup yok ediyordu: Hayatı, işi,
hürriyeti, hatta çocukların bir kaşık çorbasını
yalayıp yutuyor, en küçük bir buğday tanesini
bile doymak bilmeyen midesine indiriyordu.
Ben toprağım, bana bakın! Ben her biriniz için
aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz.
Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir.
Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza,
beni işlemenize! Saban izine bir çekirdek, bir
tohum tanesi atın, size yüz katını vereyim,
küçük bir fidan dikin kocaman bir çınar
vereyim!
Evler kurun, temel olayım!
Üreyin, çoğalın, hepinize güzel bir barınak
olayım! Derinim, yükseğim, büyüğüm, ucum
bucağım da yok... Hepinize yeterim ben... ... Sen
de bana insanlar savaşmadan yaşayamaz mı
diyorsun Tolgonay. Bu bana bağlı değil ki. Siz
insanlara, niyetinize, irade ve bilgeliğine bağlı.
-Sevgili Toprak Ana, savaş, en çalışkan evlatları,
en usta sanatçıları öldürüyor.
Savaşa giden demircinin önce örsü ve çekiciyle vedalaştığını söylerler.
Telgraf! Nefesim kesilecekti neredeyse. Demirhaneden çekiç sesleri geliyordu kulağıma, ama çekiçler örse değil de benim göğsüme güğsüme iniyordu sanki.