İlkyaz havası
Beni niçin uyandırıyorsun
Benimle niçin konuşuyor
Sevişmek istiyorsun
Ben ise eriyorum
Gökyüzünün damlalarıyla
Solacak gibiyim
Vakit yaklaşıyor
Yakında kopacak fırtına
Yapraklarımı dökecek
Yarın gelecek
Beni tüm güzelliğiyle görmüş yolcu
Arayacak toprağın üstünde beni
Ama asla bulamayacak
Ah,insan öyle geçici bir yolcudur ki,kendi varlığına en fazla inandığı ve arkadaşlarının ruhlarında,kalplerinde en derin izleri bıraktığını sandığı bir yerde bile belleklerden hemencecik silinecek ,hiçbir iz bırakmayacaktır!Hem de öyle çabuk ki!!
Ah! Bana acı veren şey kimi zaman kentlerimizi sarsıp deviren depremler,yalayıp yutan sel baskınları ve yangınlar değildir;hayır onlar değildir!Doğanın her hücresinde gizlenen bu halis güçtür ki, benim de içimi kemirir bitirir. O güç ki kendi kendini ve çevresindekileri yok edecek hiçbir şey yaratmaz.İşte bu düşüncelerle beynim kemirilir,dolanır dururum.Yerde,gökte,çevremi kuşatan doğal güçlerde vahşi ve açgözlü bir canavardan başka bir şey görmüyorum.