Kerem
@alikerem
“Nasıl unuturum ki gülüşü gül olanı
Sevgilimdi, ya da ben öyle sanırdım
O gitti, elimde bir çiçek dağınıklığı
Bütün yolların ucunda kalakaldım.”
İstemeden varım, istemeden öleceğim.
Olduğum şeyle olmadığım şey arasında,
hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum...
Sizi sevmekle sarsıcı zevkler tattığım
doğru; ama şimdi onların bedelini olağandışı acılarla ödüyorum,
sizden kaynaklanan bütün duygular aşırı.
Yalnızca kaderimin
acımasızlığını suçluyorum. Bizi birbirimizden ayırarak hayatta başımıza gelebilecek en korkunç kötülükleri yaptı.
Sizi artık göremeyeceğime
göre sağlıklı yaşamam mümkün müydü zaten? Ama bütün bu hastalıklara
sesimi bile çıkartmadan katlanıyorum, çünkü kaynağı sizsiniz
hepsinin.