Kerem
@alikerem
“Nasıl unuturum ki gülüşü gül olanı
Sevgilimdi, ya da ben öyle sanırdım
O gitti, elimde bir çiçek dağınıklığı
Bütün yolların ucunda kalakaldım.”
Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçimde ona karşı tarifi imkansız bir şefkat vardı.
Dünyada bana hiçbir şey , tabiatan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.
Her defasında yüzünde yeni ifadeler , gitgide kendini belli eden bir hayat görür gibiydim.