Peki ya ben? Adem’le aramızdaki bu hikayeyi bile bile ademoğullarını ne kadar çağırsam da bana gelirler mi?
Hayır! Bin kere hayır!
Öyleyse ben onların gittikleri yerde olacağım, baktıkları yerde duracağım. En fazla da yarattığın şu kadının gözlerinin derinine, dudaklarının kıvrımına, saçlarının arasına, tenine, bedenine, endamına kurulup oturacağım. Onda seyrettireceğim kendimi. Seni seyrediyor zannederken bana dönecekler. Sana gittiklerini zannederken bana gelecekler.
Ama alışkın değilsindir, sevildiğini hissetmenin ne olduğunu bilmezsin, bir an hissedecek gibi olduğunda korkarsın. Sen bilinç dışında, sevilmeye layık degilsindir, karşındaki seni koşulsuz seviyorsa ezik veya problemli biridir senin için. Kendini küçük gördüğün için onun senin için yaptıklarını daha da küçük görür, ondan itilirsin. Seni sevenden köşe bucak kaçarsın. Elbette sana aşırı takıntılı ise uzaklaşmalısın ama gayet normal sıkıntıları olan biriyse belki de hayatının aşkını kaçırırsın farkında olmadan, o yanı başındayken aranmaya devam edersin.
Öz benliğini göstermezsen gittiğin her yerde sahte benliğin eşlik eder sana.Zevk alıyor gibi yaparsın ama rol yaptığın için sıkılırsın. Normalde gülmeyeceğin şeylere gülersin, bunlara güldüğünü gören insanlar seni mutlu etmek için aslında sana hitap etmeyen espriler yapar.İstemedigin işler üretirsin iş alırken memnun göründüğün için sana daha çok iş verirler .Senin kızmayacağını düşünüp kızdığın şeyleri yapmaya devam ederler . Sınırlarını tanıyamazlar ve aşarlar.