Ölüm üzərimizə gələn qatardır...kitab da belə bir cümələ vardı."atamız bizi törədən deyil,bizə mənəvi həyat verəndir"necə də doğru bir cümlə.Kitab ümumiyyətlə maraqlı idi,orada Kafka,Dostoyevski ilə bağlı mənfi fikrləri qəbul etməsəm də,kitabı sevdim.İnsanın necə acılara dözdüyünün və necə dözməli olduğunun şahidi oldum.Müharibələrin fəsadları bir daha üzə çıxdı.Ayrı-seçkilik etmirəm,amma qadınlara,uşaqlara verilən o işgəncələr dözülməz idi.Adriananın əslində bunların kimin etdiyini öyrənməsi:(Bir qardaşın ölən qardaşının adın yaşatması,ağlar söyüd və daha nələr...Əminlə Adriananın tanışlığının ilk vaxtların oxumaq isə çox maraqlı idi...Övladın ölümünə sevinən analar gördüm,bunlar o ananın necə dəhşətlər yaşadığını göstərirdi...Relslər çox şeyi xatırlatdı...Kitabı isə oxuyanda çox vaxt yolum relslər tərəfindən olurdu))yenidən oxumaq istədiyim kitablar sıraslnda öz yerini tutacaq kitablardan oldu.