Alkım Özkan
@alkimo
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Günce Yaprağı
Bir çukur kazdım, yeterince derin,
Ve çıkardım içinden her bir taşı,
Kuru, ince toprağını boşalttım.
Sonra bir saat diz çöküp o kadim ormanda
Avuç avuç kürek kürek topladım
Çürümüş kestane gövdelerinin
Sıcak mantar kokan o kara toprağını,
İki kova dolusu taşırdım öte yana
Ve bir ağaç diktim o çukura,
Sevgiyle doldurdum torflu toprağı
Güneşin ısıtttığı suyla suladım yavaşça
Ve suda usulca yüzdürdüm köklerini.
Orada şimdi ağaç küçük körpe,
Ve orada olacak biz çoktan göçüp gittiğimizde
Berduşlar Hanı
Ne garip ne acayiptir,
Hiç durmadan her gece
Akması çeşmenin sessizce
Akçaağaç gölgesinin serinliğinde
Ve daima bir rayiha gibi süzülmesi ay ışığının
Çatıların üzerinde
Serin, karanlık havada uçması
Hafif bulut sürülerinin
Bütün bunlar var ve kalacak öylece
Ama biz dinlenip bir gece
Yollara düşeriz yine
Durup da düşünmez bizi kimse
Ve belki yıllar sonra rüyamıza girer o çeşme avlunun kapısı, evin Çatısı şimdiki ve sonraki haliyle
Işıldar durur sıla gibi
Oysa kısacık bir moladır
Yabancı misafire yabancı bir çatı
O ne şehri bilir artık ne de adları
Ne garip ne acayiptir,
Hiç durmadan her gece
Akması çeşmenin sessizce
Akçaağaç gölgesinin serinliğinde
Bütün bu olguların temelini oluşturan şey uygarlığımızın yanlış görüşleridir. Bir önyargı uygarlığımıza bir kez karıştırıldığında her yerde etkili olur ve her yerde karşılaşılır. Bu nedenle kadının değersiz olduğu önyargısıyla, erkeğin bununla bağlantılı kendini beğenmişliği sürekli olarak aralarındaki uyumu bozar. Sonuç görülmemiş bir gerilim olup özellikle bütün aşk ilişkilerine de nüfuz eder ve tüm mutluluk olanaklarını devamlı tehdit, çoğu zaman da yok eder. Bütün aşk hayatımız bu gerilimle zehirlenir, kurur ve kısırlaşır. Uyumlu bir evliliğin bu kadar ender görülmesinin ve çocukların evliliğin son derece zor ve tehlikeli bir şey olduğu görüşüyle büyümesinin nedeni budur.
