Dünyada hepimiz sallantılı korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz, tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır, tramvaylardaki tutamaklar gibi, uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur, kimi müdürlüğüne, işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi en yüksek olduğuna inanır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bu hayatın gerçekten ne şaşırtıcı bir sır olduğunu, insanların fırtına tarafından kovalanan sonbahar yaprakları gibi nasıl birleşip ayrıldıklarını ve insanın bakışlarıyla sevdiği kimsenin yüzünü, vücudunu ve el hareketlerini boşuna yakalamaya çalıştığını, birkaç yıl sonra da gözlerinin mavi mi yoksa siyah mı olduğunu hatırlamayacağını düşünüyordum."
İnsanın sevdiği insanlardan geç ayrılması zehirdir. İnsanın bıçakla keser gibi kendisi için doğal bir iklim olan ıssızlıkta yine yapayalnız kalması daha iyi.