Nidanur Şeker
@alli_htpoglu
1 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir insan toplumu, ortaya çıktığı andan itibaren mevcudiyetini korumak için cürümden geri duramaz. Ama bu cürümler gizlendi, örtbas edildi, onlardan utanç duyuldu.
Bugünse onlarla gurur duyuluyor.
Bu bir veba.
Dosta düşmana, hepimize bulaşmış. Ruhlarımız siyah yumrularla dolu, yakında ölecekler. Sonunda yaşamaya devam edeceğiz ama yine de ölü olacağız.
Reklam
"...
Değişmezseniz birbirinizi yiyip bitireceksiniz. Yeni doğanlarla çoğalsanız bile, tıpkı bir avcının kurtları avlaması gibi, gerçek insanlar tarafından yok edileceksiniz! ... Tıpkı sürüngenler gibi!"
...
"Değişmelisiniz, hem de canıgönülden değişmelisiniz! Gelecekte yamyamların yaşayabileceği bir karış yer olmayacağını anlamalısınız..."
"...
Beni de yemek istiyorlar, biliyorum ki tek başına senin de elinden bir şey gelmez; peki ama neden onlarla bir oluyorsun? Bu yamyamlardan her şey beklenir; beni yiyebilirler, seni yiyebilirler ve hatta birbirlerini de yiyebilirler. Oysa bir adım atılsa, her şey hemen değişebilir, herkes huzura erebilir. Bu zamana kadar böyle olmasına rağmen, bugün buna hayır diyerek iyi birer insan olabiliriz! Ağabey, bunu söyleyebileceğine inanıyorum!
..."
Yamyam olmadığımızı nasıl iddia edebiliyoruz?Alıntı
Bir yandan insanları yemek istiyorlar, öte yandan başkaları tarafından yenmekten de korkuyorlar, bu yüzden birbirlerine son derece şüpheli ve korku dolu gözlerle bakıyorlar. ...Oysaki bu düşüncelerden bir kurtulsalar, akıllarını toplamak, çalışmak, yürümek, yemek yemek, uyumak, yani yaşamak nasıl rahat olur! Üstelik bu sadece bir başlangıç, bir dönüş noktası. Ama onlar; yani babalar ve oğullar, ağabey kardeşler, kocalar ve karılar, arkadaşlar, öğretmenler ve öğrenciler, birbirlerini teşvik ediyor, birbirlerini kontrol altında tutuyor ve bu adımı atmayı ölümüne reddediyorlardı.
Az çaba göstererek elde ettiğim şey zafer değil midir?Alıntı
... Derler ki bazı muzafferler, ancak rakipleri kaplanlar ve kartallar gibi vahşi olursa kazandıkları zaferin tadını tam olarak çıkarabilirler. Rakipleri koyun veya tavuklar gibi ehlileltirilmiş çıkarsa kazandıkları zaferi de anlamsız görürler. Hatta içlerinden bazıları önlerine çıkan her engeli aştıklarında, düşmanlarının öldüklerini, teslim olanların ise "Kulunuz karşınızda ölümden korkarak cezasını bekliyor" dediklerini bile görmüşlerdir. Onların artık düşmanı, rakibi, dostu kalmamıştır. Zaferin zirvesinde, tek başlarına, yapayalnız, bedbaht, kimsesiz ve umulanın aksine zaferin getirdiği hüzünle baş başadırlar. ...
Reklam