- İyi yüreklisin, zekisin, duygulusun, soylusun. Ama gene de eriyip gidiyorsun. Seni için için yiyrn nedir? Bu hastalığın bi adı yok mu?
Oblomov zor işitilir bi sesle:
- Var, dedi. Oblomovluk, diye mırıldandı.
Oblomov sordu:
- Benden nefret etmeyecek misin?
Olga hafif bir sesle;
- Niçin nefret edeyim? Dedi.
- Her şey için. Sana yaptıklarım için.
- Bana ne yaptın?
- Seni sevdim. Bu bir hakaret sayılır.
Olga acıyarak gülümsedi, Oblomov başını eğdi.