Bilirim ben; bekledikleri iki lokma iki çift laf… hatta bir selamunayleyküm; yok sayılmamak, eşya farzedilmemek: Varlıklarının, insanlıklarının kabul edildiğine inanmak. Asıl açlık bu. Yürütecek, konuşturacak, gözlerinin ferini getirecek iki lokma bu. “
Amcası ona, çocukluk günlerinde de, ergenliğinde de istemeden vermiştir ve kendi çocuklarına verdiğini vermiştir. Doğrudur bu. Ama bir de istemek ve isteyememek denilen şeyler vardır. İşte bu acıyı tadmıştır Rahmi. Ve amcasının hatırlattıklarından birisi de işte bu acıdır: İsteyememek.. şımaramamak.. nazlanamamak!