Dogru olansa şudur: Insan dogayı dönüstürerek ondan bagimsizlastikça bilgisini de çogaltmisti; bilgisi çogalinca düsünsel derinligi artmis, derinlemesine
kavradikça da dogaya daha fazla hükmetmis ve ona hükmederken de "küçük dünyaları “ kendisinin yarattigina inanmisti. Aklının ermedigi doga olaylarinin arkasindaysa, kendisinin disinda ama kendisine benzeyen bir baska güç aramisti. Böylece insan, kendi suretinin bir benzeri olan Tanriyi yaratmisti. Bir sarmal gibidir bu; biri olmadan digeri de olamamaktadir.