Bazen olur ya; yorulup kaldığımızda bir yerlerde, yaşamdan bir nefes daha almak istediğimizde, dönüp bakmalıyız aynaya. Dağlara sırtımızı dönmek fayda etmez. Ne zamana kıymalı ne de keşkelerine ağlamalı, bunalıp kaldığında bir köşede. Yeniden yola koyulmalı, yine yeniden sevebilmeli yokuşları. Ertelemeye gelmez hayat. Ne varsa bir gün yaparım diye ertelediği bir yerden başlamalı vakit kaybetmeden. Her geçen gün adım adım hesabından düşüldüğünü unutmamalı insan. Bazen değiştirmeli bir şeyleri. Çok değil küçük şeylerden başlamalı değişikliğe. Evine girerken taşıdığı ne kadar dert varsa içinde, kapı önündeki ağaca asmalı mesela.