Şeker benim, bal da benim. Güneş benim ay da benim
Herkese can bağışlarım, ama ben cana sığmazam
Gerçi bugün Nesimi’yim, Haşimi’yim Kureyşî’yim
Bundan uludur ayetim; ayete şana sığmazam
Esas Metin
Nâra yanan şecer benim çarha çıkar hacer benim
Gör bu odun zebânesin ben bu zebâne sığmazam
Gerçi bugün Nesîmîyim Hâşîmîyim Kureyşîyim
Bundan uludur âyetim âyet ü şâna sığmazam
Verir zavallı memleket, verir ne varsa, malını
Vücudunu, hayatını, ümidini, hayalini
Bütün ferağ-ı halini, olanca şevk-i balini.
Hemen yutun düşünmeyin haramını,helalini...
Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!
Bu harmanın gelir sonu, kapıştırın giderayak!
Yarın bakarsınız söner bugün çıtırdayan ocak!
Bugünkü mideler kavi, bugünkü çorbalar sıcak,
Atıştırın, tıkıştırın, kapış kapış, çanak çanak...
Tevfik Fikret
Ölüm her yerde. Araba çarptığında ölümle karşı karşıya gelmiştim. Hastaneye beni götüren arabada bir an uyanmıştım. "Ölüm bu mu?" diye kendi kendime sorduğumu anımsıyorum. Sonra acil servis, hemşireler, doktorlar. Ve sen!.. Hep sen, hep sen! Ne demişti Sait Faik: "Ölümden önceki arkadaşım..."
Sayfa 97 - Cumhuriyet Kitapları, 2. Basım, 2009·Kitabı okudu