Hava kararır kararmaz uyku bizi kendine çekmeye başlayıverir;çocuğun karanlık oda korkusunda olduğu gibi,dış koşullar bilinçdışını ilksel durumla özdeşleşmeye yöneltmiştir. Aynı nedenle bütün halkların muhayyilesinde havanın kararması insanbiçimci bir yaklaşımla güneşin anne karnına (yeraltı dünyası) dönüşü olarak yorumlanır.