küçük bir kainat şu insanoğlu
ne varsa âlemde o var ademde
katreden ummana arş-ı ala ya
ne varsa âlemde o var ademde
gönlüm bir resmidir mevsimler ancak
kah aralık oluruz,kah mart, kah ocak
karanlık, aydınlık, soğuk ve sıcak
ne varsa âlemde o var ademde
bir peşin hükümdür uzak ve yakın
ey gönül seraba aldanma sakın
uzakta arama içine bakın
ne varsa âlemde o var ademde
çatlayan tohumlar filiz verince
çiçekler topraklarla öze erince
şaşmamak mümkün mü bunu görünce
ne varsa âlemde o var ademde
geride bir kuru esinti kalır
baharın yerini zemheri alır
hazan vurur yaprak dalından olur
ne varsa âlemde o var ademde
sonsuzun kudreti faniyi boğar
güvendiğin o dağlara kar yağar
her şey bitti dersin yeni gün doğar
ne varsa âlemde o var ademde