Ben yedim. Hayvan gibi yedim. Canım istedi yedim, üzüldüm yedim, sevindim yedim, ağladım yedim, sırf yemek istediğim için yedim, annem mutlu olsun diye yedim, babamla vakit geçirmek için yedim, hayali ablam yiyemediği için onun payını da yedim, annemin yemediklerini, anneannemin yemediklerini, kaybolan dayımın yemediklerini, hepsini, hepsini, her şeyi, dünyaları yedim!
Senin derdi ne hem iradesizsin hem de bana çemkiriyorsun? Az yeseydin. Benim ne kabahatim var, bir de karşıma geçmiş beni azarlıyorsun? Kimsin ki sen, Kimsin? Kim sever seni? Kim kadın yerine koyar, kim el ele tutuşup yürür, kim aynı otobüste denk gelmek ister yanındaki koltuğa, kim aynı masada oturup yemek yemek ister? Biz normallerin dünyasında o kadar çok yer kaplıyorsun ki nefes alacak yer bırakmıyorsun.
Görünmez çocuktum ben.
Tam da bu yüzden bu kadarım şimdi.
Bu halim görmezden gelinemez...:)