Rori

Bir insanın en büyük savaşı kalbiyle ve aklıyla çelişmesiydi. Can yakıcı bir duyguydu.
Sayfa 419
Reklam
Her zaman öyle yapardım çünkü. Baş edemediğim her şeyi koparıp atardım hayatımdan. Saçımı da anıları da.
Sayfa 339
Onu günden güne küçücük çiziklerle yaralıyordum. Sonra da iyileştirilemeyecek kadar büyük bir yaraya dönüştüğünde şaşırdım.
Sayfa 307
Birileri yanına gelip de, “Tamam artık kendini bırakabilirsin. Ben seni tutarım.” diyene kadar ne kadar hızlı koştuğunu, ne kadar çok çalıştığını, ne kadar bitkin düştüğünü fark etmiyor insan.
Sayfa 216