Rori
@always1302
58 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
9/10
2026 39. kitabı
Serinin son kitabına doğru beğenme oranım da arttı. İlk iki kitaptan bu kadar etkilenmemiştim. Dediğim gibi ilk kitaptan itibaren üzerine bir şeyler koymuş yazarımız. Okurken Hailee oldum. Bütün o yaşadığı kilo problemleri. O kadar gerçekti ki. Etkilenmiyoruz desek bile insanların bizde izler bıraktığı acımasız sözleri. Kendiyle barışması. Aideen’ın kendi köklerini bulması. Sonunda birine, bir işe , bir yere ait hissetmesi. Çok güzel bir yolculuktu. Kitabın sonuna doğru seri boyunca okuduğumuz tüm karakterlerin olması da samimi bir ortam yaratmış. Sanırım bu seriyi son kitapta da geçen şu cümlelerle özetleyebilirim: “ Kan sudan ağırdır derler ama su çok daha rahat akar. Seni yeniler ve güçlendirir. Vücuduna iyi gelir, ruhuna iyi gelir.”
Her bir karakterin zaafları, yaraları, iyi ve kötü yönleri, yolculukları, iyileşme süreçleri; hepsinde bir parçamı buldum.
9/10
2026 30. kitabı
Sanırım ilk iki kitaptan sonra aradığımı buldum. Önceden okuduğum kitaplarında hissettiklerimi hissettim. Damien, anlattabileceğim kelimelerimin bile olmadığı, duvarlarını olabildiğince yüksekte ve kırılmaz tutan yaralı ruhum. Özellikle son söz kısmını okurken kalbimde büyük bir hüzün ve mutluluk hissettim. Aile olmak için kan bağına gerek yoktu. Hiçbir zaman olmadı. “Her çocuk bir babayı hak eder, ama her baba bir çocuğu hak etmez.” Damien o kadar güzel bir baba oldu ki.Ve gülüşüyle, neşesiyle acısını kendinden bile saklamayı başarabilen Stella. Aslında yaşananların onda bıraktığı etkiyi fark edememesi… Edince de kaldıramaması… İkisin de korkularını, sevgilerini, hüzünlerini sonuna kadar hissettim. Kesinlikle ilk iki kitapta olmayan birçok şey bu kitapta vardı. Bir şeye başlayınca yarım bırakamama huyum bu sefer “ iyi ki” dedirtti. İyi ki ilk iki kitaptan sonra devam etmişim.
9/10
2024 8. kitabı
Tekrar okuyacağım ve yine aynı hüznü, aynı iyileşmeyi, aynı kalp kırıklığını hissedeceğim bir kitap. Yorumlarda biri yazarın ilk kitabı ikincisine hazırlık olarak yazdığını düşündüğünü söylemiş. Kesinlikle katılıyorum. Asıl hikaye Theo ve Kacey. Normalde sevmezdim hatta almazdım bile eğer bilseydim. Ama iyi ki de ikincisinin geleceğini bilmeden birincisini alıp okumuşum ve ikincisi hakkında da hiçbir şeye bakmadan devam etmişim. Yoksa ikincisi yazılmamış gibi davranırdım. Yas süreci, ikisin de yaşadığı onca şey, sorumlulukları. İlk kitapta Theo’nun bir şeyler hissettiğini düşünüp kızmıştım. Direkt “kötü” etiketini yapıştırmıştım. Sonra ikinci kitap. Bütün saflığıyla onu tanıdım, saygı duydum, sevdim. Ortak yaraların bir araya getirdiği insanların kurdukları bağlar bende daha fazla şey uyandırıyor. Bir insanı sevmeden önce anlamak. Bu yüzden bu kitap benim tekrar okuyacağım nadir kitaplardan. Ön yargısız, spoiler yemeden okursanız keyif alacağınızı düşünüyorum. Sonuçta hayat da böyle. Ne beyaz ne siyah.
4/10
2026 14. kitabı
Yani okunur mu okunur ama öyle vaktiniz varsa. Bilmiyorum çeviriden dolayı mı içine giremedim bir türlü. Bir şeyler eksik geldi. Son kısmı daha detaylı olabilirdi gibi. Havaalanı sahnesi güzeldi. İçinden çıkamadıkları durumlarda duygularıyla savaşmaları da öyle. Sadece biraz daha detay güzel olabilirdi. Bu durumu ben de yaşamış biri olarak daha fazla ikilimde kalınmasını istedim ya da aktarımda onu hissedemedim. Maalesef ki uyarlamasını kitabından daha fazla sevdiğim nadir kitaplar arasına girdi.
Puan vermedi·120 syf.·
2026 11. kitabı
Kitap boyunca anladığım adam evlilikleri için ev yaptırmış. Dönüp dolaşıp ben ev yaptırdım, ben ev yaptırdım yine de yaranamadım tarzı cümleleri dolu. Bir noktada sus be adam sus artık yeter diye düşündüm. O suçlayıcı düşünceleri, saçma varsayımları maalesef o kadar tanıdık ki. Marifetmiş gibi benim aldatma fırsatım oldu ama aldatmadım diye belirtmesi. Sürekli benim sayemde var oldun tarzı cümleleri. Tutup kafasını duvarlara çarpasım geldi. Çocuk bakmayı da sadece yedirip içirip okula göndermek olarak görmesi. Ne varmış bunda. Sonra akşam randevulara çıkarmış da felan. Aynı dünyada mı yaşıyoruz?
