Sessiz ormanda, yalnız, elinde
Dolaşıyor tehlikeli bir kitapla.
Esrarlı ateşini, düşlerini,
Dolgun yüreğinin meyvelerini
Orada arıyor ve buluyor.
Biz bütün peşin hükümleri yıkarken
Herkesin üzerine bir çarpı koyarız,
Yalnız kendimizi vahit sayarız.
Hissetmeyi bileni paralar hayaleti
Geri dönüşü olmayan eski günlerin.
— Ne yapıyorsun?
— İş…
— Ne işi?
Delikanlı bir süre sustuktan sonra ciddi bir sesle:
— Düşünüyorum, dedi.
