Bu denli çözümsüz, dış olgulara bağımlı bir yaşamın içinde olmamak ne
büyük bir mutluluk. O esir. Her gün yaşlanmaya, her gün kafasından ve
gövdesinden bir şeyler yitirmeye esir. Her gün gelişen, her gün büyüyen,
tüm çağlara varan bir bağımsızlığın, nesnelere dayanmayan bir özgürlüğün
mutluluğuna hiç varmayacak. Anadili bile gelişmemiş. Düşünceleri, insan
varoluşunun gerçeğini kavramaya yeterli değil.