Yarın olunca (ya da 10 dakika sonra) yine tek bir satır bile yazamayacak duruma gelebilirim. Tüm sözcükler benim niyet ettiğim yerden farklı bir yöne başına buyruk şekilde dağılabilir. Bir köşeyi dönünce, dünya kaybolup gidebilir belki.
Acaba neyim ben?
Bu büyük bir mesele.
Sessizliğin içinde, alacakaranlık bizi sarmaya başlamıştı. Yanına oturunca tuhaf bir hisse kapıldım. Sanki görülmeyen binlerce ip, senin bedeninle benim yüreğimi birbirine bağlıyordu.