Hayatından rol çalanlar olacak, iyi niyetini sömürenler olacak, kullanıp atanlar, ihtiyaç duyduğunda yalnız bırakanlar, karşılaştığınız ilk fırtınada gemiyi terk edenler olacak. En acısı da tüm bunları kendi çıkarları için yaptığını, onda hiçbir değerinin olmadığını anlayacaksın. Hayatını senin gözünün önünde yaşamaya devam edecek. Hiçbir şey olmamış gibi, sen bu yeryüzünde hiç var olmamışsın gibi yapacak bunu.
Canın acıyacak. Çok acıyacak. Belki de çok uzunca bir süre atlatamayacaksın bunu. Kendi canını yakacaksın, yeri gelecek olan her şey için kendini suçlayacaksın. Acıdan kaçmak için, hak etmesen de bunu bile yapacaksın kendine.
İnsanın gücü en çok kendine yeter çünkü.
Ama bir süre sonra görmez, duymaz, önemsemez olacaksın. Eskisi kadar acıtmayacak. O, küçük dünyasında küçük dağları yaratmaya tek başına devam edecek bir süre sonra. Her gün biraz daha yalnızlaşacak. Dünyası giderek daralacak, oraya sığamaz hale gelecek ama oradan çekip kurtaracak birini bulamayacak.
Bilirsin, bazen bir şeyler için hakikaten çok geçtir.
Onun için üzülen vicdanına şunu söyleyebilirsin: Onun yalnızlığı senin suçun değil.
Dert etme, kendini biliyorsun.
İyileşmek