Amenna
@amennaa
72 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Geleceğe ait düşünceleri, umutları vardı; talihine ve kendine güveniyordu. Bir mesleğe, esaslı bir memuriyete girmeye, mesela bakanlıklarda bir iş bulmaya hazırlanıyordu. Pe-tersburg'a da bu amaçla gelmişti. Niyetleri arasında salon hayatına girmek bile vardı; daha sonraları için de -olgunluk çağına girerken- mutlu bir aile hayatı tasarlıyordu. Fakat günler geçti, yıllar geçti; yüzündeki tüyler sertleşti; gözlerinin parlaklığı gitti; vücudu irileşti; saçları dökülmeye başladı. Yaş otuza varmış, hâlâ on yıl önce düşündüğü mesleğin eşiğinde duruyordu; hiçbir yönde tek adım atmamıştı.
Reklam
Babasının bütün çabalarına rağmen Mihey ne adliyeci, ne de işadamı olabildi. Talih ihtiyarın emellerini suya düşürdü.
Tarantiyev yirmi beş yıl önce bir daireye kâtip girmiş, saçları ağarıncaya kadar aynı memurlukta kalmıştı. Ne kendisi ne de başkaları onun daha yüksek bir mevki sahibi olabileceğini düşünmüştü.
Tarantiyev dünyaya kötümser ve küçümser bir gözle bakıyor, çevresindekilere açıkça kinbesliyordu. Her şeye ve herkese çatmaya hazırdı; sanki bir felakete uğramış, değeri bilinmemiş, talihine küsmüş güçlü bir kişiymiş gibi.
Hiçbir şeyden umudu kesmemeli. İnsan kendini bir bıraktı mı yandı!
Reklam