Mizah, statü endişesinin adını koyma ve onu söze dökme çabasıdır. Bize, dünyada en az bizim kadar kıskanç ve toplumsal alanda yara almış başka insanların da yaşadığını hatırlatır. Mizah, parasal konularda beceriksiz olduğunu düşünerek geceleri uykuları kaçan ve sabahın köründe, türlü kaygılarla uyanan başka dost ruhların da var olduğunu; toplumun bizden talep ettiği ciddi görüntünün altında, derinlerde bir yerde, hepimizin azıcık kafayı yemek üzere olduğunu kanıtlar; en az bizim kadar cefa çeken komşularımıza yardım elini uzatmamız için sağlam bir neden sunar bize.