Alçak statü sahibi olmanın maddi cezası yoksulluksa eğer, snopça bir dünyanın cezası da önem simgelerine sahip olmak için kıvranıp dururken hissettiğimiz o aşağılık duygusu ve uzaklara dalıp giden bakışlarımız olacaktır.
Böylece küçükler, alçak statünün illa ki değersizlikle, yüksek statünün de mükemmellikle ilgili olmadığı gerçeğinden, onları rahatlatacak bu duygusal donanımdan bihaber yetiştirilirler.
Eğer bir kişi, etrafındaki insanlara aslında onun arkadaşlığına layık olmadıklarını hissettiriyorsa bu işin içinde bir aşağılık kompleksi olsa gerek. (ve işte bu korku ve kompleks nesilden nesle aktarılır) Tahkirle yüklü diğer bütün davranış biçimlerinde olduğu gibi, snopluk snopluğu üretir.
Ancak yalakaların bunca çabasına karşın hedefledikleri av, gün gelir pürüzsüz yüzeyin altında yatan pürüzleri fark eder; işte o zaman av, bu arkadaşlıktan vazgeçer çünkü statü dediğimiz şey kum taneleri misali parmaklarımızın arasından kayıp gittiğinde gerçek benliğimizin saygı görmeyeceği apaçık ortadadır.