Gerçekten de, yalanlara bağlayan şey, ne sadece insanların hakikati ararken katlandığı zahmet ve zorluk ne de ulaşılan hakikatin düşünceleri baskı altına almasıdır, aksine yalana duyulan (bir şekilde bozulmuş) sevgidir.
Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnızca onun dümenini ele almak kâfidir...Şimdi anlıyorum ki değilmiş...Yollar görünmez kayalarla doluymuş...Onlara çarpmamak lazımmış...