Beni yoran ve perişan eden, yaşam baskısına ve ellerimi ayaklarımı bağlayan zincirlerin baskısına tüm gücümle direnmeye çabalıyordum. Ben bir kadın yani bir insan olmak istiyordum. Benimde nefes almaya, haykırmaya hakkım olduğunu söylemek istiyordum.
Özgürlüğünün ihlali, kendi varlığının görmezden gelinmesi çıldırtır onu ve asker bir babanın otoriter tavırları karşısında bir mektubunda kendisinin ifadesiyle söylersek" ne gülebilen, ne de konuşabilen, hiçbir varlık göstermeden bir köşeye oturup büzülen biri"ne dönüşür.