Thomas’ı Jack O’Connell olarak hayal eden bir tek ben miyim ahhahaha. Kitap da çok güzeldi final haftasının bunaltıcı havasından 1920’lerin İrlanda’sına gidip geldim.
Çok iyiydi. Gerilim, psikoloji, kurgu sevenler mutlaka okusun. İkinci kitabı olduğunu bilmiyordum. Bir an afalladım. Umarım İkinci kitap da bu şekilde devam eder. Ve favorim olur. Deli gibi herkese tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu Kitabı Yasaklayın·248 syf.·1000Kitap
5/10
2026 86. kitabı
Alan Gratz'ın Bu Kitabı Yasaklayın adlı romanı, kitap yasakları ve ifade özgürlüğü konularını çocukların bakış açısından ele alan bir gençlik eseri olarak kabul edilmektedir. Kitabın başkahramanı Amy Anne, okul kütüphanesindeki bazı kitapların yasaklanmasına karşı çıkar ve arkadaşlarının bu kitaplara ulaşabilmesi için gizli bir kütüphane kurar. Bu süreçte hem kendi fikirlerini savunmayı öğrenir hem de çevresindeki insanların düşüncelerini sorgulamaya başlar.
Hikâyenin kahramanı Amy Anne, kalabalık bir aile içinde yaşamakta ve çoğu zaman anne ve babasının diğer kardeşleriyle ve günlük işlerle meşgul olması nedeniyle kendisini görünmez hissetmektedir. Bu durum, çocukların duygularının fark edilmesinin ve aile içi iletişimin önemini göstermesi açısından değerlidir. Okuyucu, Amy Anne'in yaşadığı yalnızlık hissini ve kendisini ifade etme çabasını anlayabilir.
Ancak romanda dikkat çeken birçok olumsuz örnek de bulunmaktadir. Amy Anne'in okul yönetiminden ve ailesinden gizli olarak hareket etmesi, yalan söylemesi ve kuralları çiğnemesi çocuk veya genç okuyuculara yanlış mesaj verebilir.
Ayrıca kitapta sansürü savunan karakterler genellikle tek boyutlu bir şekilde ele alınmıştır. Bu nedenle de ifade özgürlüğü ve yaşa uygun içerik tartışmaları yeterince derinlikli işlenmemiştir. Olayların bazı bölümlerinde iyi ve kötü tarafların kesin çizgilerle ayrılması, hikâyenin gerçekçiliğini azaltmaktadır.
Sonuç olarak Bu Kitabı Yasaklayın, çocuklara kitap sevgisini aşılayan, düşünce özgürlüğü ve hak arama konularında farkındalık oluşturan önemli bir gençlik romanı olsada kurallara karşı gelmenin ve gizli hareket etmenin zaman zaman olumlu gösterilmesi, eserin tartışmaya açık yönlerinden biridir.
Bana zaman yolculuklu kitap diyin ve nasıl yediğimi oturup izleyin. Tam Outlander havasında olan ama biraz daha güncel bir İrlanda’da (1922’de) geçen zamam yolculuklu bir kitaptı. Genel olarak kitabı beğendim sadece hikayenin romantik kısmı biraz tarih anlatısının gerisinde kalmış gibi hissettim. Romantik hikayeyi çok beğendiğim için biraz daha yavaş aksın biraz daha detaylı okuyalım isterdim. Karakterler biraz fazla hızlıca aşık oldular gibi geldi. Zaman yolculuğu teması falan da daha ön planda olsun isterdim ama olsun kitabı böyle de beğendim. Yarısına falan geldiğimde çok emindim mutsuz sonla biteceğine ama böyle bitmesi beni daha çok memnun etti devamı olsa onu da okurum öyle güzel bir hikayeydi.
D Koğuşu1000Kitap
D Koğuşu, gerilim kitaplarını seven biri olarak beni gerçekten şaşırttı; hatta beklediğimin çok üstünde bir kitaptı diyebilirim. Olaylar, tıp öğrencisi Amy’nin bir gece boyunca D Koğuşu adlı psikiyatri ünitesinde nöbet tutmak zorunda kalmasıyla başlıyor. Amy aslında burada bulunmak istemiyor çünkü geçmişinden kaçamadığı biri de bu koğuşta bulunuyor. Ama mecburi sebepler yüzünden geceyi orada geçirmek zorunda kalıyor ve asıl gerilim de tam burada başlıyor. Kitap geçmiş ve şimdiki zaman odaklı ilerliyor.
Saatler ilerledikçe gecenin bir türlü bitmemesi, ortamın giderek daha rahatsız edici hale gelmesi ve yaşanan olayların gizeminin artması kitabın atmosferini inanılmaz güçlü yapıyor. Telefonun çekmemesi, acil durumlar dışında çıkışın neredeyse imkânsız olması ve Amy’nin gece boyunca kendini kapana kısılmış gibi hissetmesi, okurken gerilimi daha da hissettiriyor.
İlerleyen sayfalarda karakterlerin tuhaf davranışları, Amy’nin gerçeği ve hayali ayırt etmekte zorlanması, elektriğin gidip gelmesi gibi detaylar kitabın psikolojik gerilim yönünü çok güçlendiriyor. Resmen karakterin korkularını hissettim diyebilirim. Özellikle Amy’nin kime güvenip güvenemeyeceğini bilememesi ve sürekli zor kararlar vermek zorunda kalması hikâyeyi daha sürükleyici hale getiriyor. Okurken sürekli “bir sonraki sayfada ne olacak?” hissi oluşuyor çünkü her bölümde yeni bir gizem ortaya çıkıyor.
Bazı sahnelerde gerçekten şok oldum çünkü olaylar tahmin ettiğim gibi ilerlemedi. Kitap insanı sadece korkutmaya çalışmıyor, aynı zamanda karakterin yaşadığı paranoyayı ve çaresizliği de hissettiriyor. Özellikle koğuşun verdiği o boğucu atmosfer insanın içine işliyor. Kitabın sonu güzeldi ama daha iyi olabilirdi diye düşünüyorum. Psikolojik gerilim sevenlerin kesinlikle şans vermesi gereken, sürükleyici ve
Spoiler içerir
Kolay okunan sürükleyici bir ucuz gerilim kitabıydı. Sanırım yazarın olayı bu daha önce Hizmetçi serisini okumuştum o daha güzeldi. Daha güzel düşünülmüş ve farklı olaylardı. Bu kitabı okurken ise akıl hastanesinde ve 1 günde geçtiği için heyecanlanmıştım açıkçası ama unreal fazla kötü karakterler ve baş karakterin tutarsız hareketleri biraz sinirimi bozdu açıkçası.
Mesela Amy o kadar iyi bir doktor ki Mary yi ilaç aldıktan sonra odada tek başına kontrol etmeden bırakmak istemiyor çok huzursuz oluyor ama Will ile kişisel düşüncelerini paylaşmaktan, fazla yakınlık kurmaktan ve hasta-doktor ilişkisini aşmaktan çekinmiyor. Bu hareketleri okurken aslında hasta olan Amy mi acaba diye düşündürtüp sorgulatıyor ve farklı yönlere yönlendiriyor. Kitabı okurken her an farklı birini suçlayıp yeni bir senaryo kuruyorsunuz ama bu da yazarın hep yaptığı bir şey olduğu için kitaplarını art arda okumamak gerek diye düşünüyorum. Gidip en olmayacak kişiyi kötü karakter yağmayı çok seviyor kendisi. Aman aman şaşırmalık ve iyi düşünülmüş diyebileceğim bir senaryo olmadığını düşünüyorum ama hızlı okunan akıp giden keyifli vakit geçirmelik bir kitap.
Aslında bence kitabın daha iyi olabilmesi için çok ince bi çizgi var eğer dönüp hastaların olay açığa çıkmadan önce söylediği şeyler ile birleştirebilseydik çok daha güzel olabilirdi. Baş karakter olayı kendi çözse belki bunları görebilirdik ama yazarın seçimi tabii.