Bir səhifə idin, heç kəs tanımırdı səni,
Köhnə bir kitabın içində gizlənirdi adın səni.
Sakit bir sətir idin, oxunmamış bir sətir idin,
Mən tapdım səni — ürəyimdə açılan bir sətir idin.
Sonra dəyişdi taleyin sükutu yavaş-yavaş,
Adın yayıldı, oldu ürəklərdə bir səs yavaş-yavaş.
Sən əvvəllər yox idin, indi bir tarix kimi,
Hər kəsin dilində olan, mənim üçün isə xüsusi yavaş-yavaş.
Kitab kimi açıldı qəlbin səhifə-səhifə,
Sevgi yazdı səni ən gözəl hərf-hərf ilə.
Təsadüf deyir bunu, amma mən bilirəm:
Sən əvvəldən yazılmışdın ən gözəl bir hekayə ilə.
~Anastasia