andrey
@andreyy
Okuduğum şeyleri unutmamak için yorumlarını yazıyorum.
16 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Aslında ben bir kitabı sevdiysem onu bitirmeden başka bir kitaba geçmeyi sevmem fakat bu kitap benim için düşüncelerim sıkıştığında ya da canım sıkıldığında açıp rahatlayabileceğim bir kitap haline büründü. 1 haftadır her canım sıkıldığında açıp rastgele bir bölüm okuyarak, üstüne düşünerek hem eğlendim hem kitap okumuş oldum hem de kendi düşüncelerimi başkalarıyla karşılaştırmış oldum.
Biraz kitabın kendinden bahsetmem gerekirse, kolay bir anlatım dili vardı. Eğer klasik okumaya yeni yeni başladıysanız (benim gibi) kolaylıkla okuyacağınız bir kitap yani düşünmeden alıp okuyabilirsiniz. Ama, kitapta sevmediğim bir nokta vardı. Montaigne bazı konuları direkt o konudan konuşarak değil de başka konulardan örnekler vererek anlatmıştı ve bu nedenle kendilerinin ne demek istediğini anlayamadığım noktalar oldu, fakat bu benim toyluğum ve deneme türüne aşina olmayışımdan da kaynaklanabilir olacağı için üstünde pek durma gereği görmüyorum.
Kısaca, herkesin kütüphanesinde bulunması gerektiğini düşünüyorum. Montaigne gibi bir bilgini anlamak için değil, kendinizi anlayıp tanımanız için.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
uzun süredir aynı tarzda şeyler okuduğumdan biraz sıkıldım açıkçası, biraz ara verdikten ya da araya başka bir kitap soktuktan sonra okumaya devam edeceğim çünkü yarım bırakmaya gönlüm el vermiyor.
Öncelikle, bu hoş ve eğlenceli kitabı 10 gün gibi absürt bir sürede okuduğum için hem kendimden, hem yazardan hem de kitaptaki karakterlerden özür diliyorum. Bu haksızlığı asla hak etmiyordunuz.
Kitap gerçekten çok güzeldi. Karakterlerin birbirleriyle olan iletişimlerini ilk kitap için yaptığım yorumda da değerlendirmiştim zaten o yüzden bir kere daha detaylıca bu konu hakkında konuşmama gerek yok. Rick amca yapmış yine yapacağını.
Bu kitap açık açık tek bir karakterin bile olayları nasıl değiştirdiğini, hızlandırdığını gördüğüm bir kitap oldu. Teşekkürler Alex Fierro, seviliyorsun. Fakat, şöyle bir nokta var. Fark edildi mi bilmiyorum ama bu kitaba diğer kitaptan bir rakam düşük puan verdim. Neden, hemen anlatayım.
İlk kitap seriye giriş kitabıydı, bu yüzden bazı yerlerin daha durgun geçmesini anlayabildim. Ama, devam kitabı olan yani gelişme kitabı olan bu kitabın da en heyecanlı yerlerinin genel olarak durgun geçmesi biraz kötü oldu. Savaş sahnelerinde bariz bir durgunluk olduğunu hissettim. Daha aksiyonlu olabilirdi bence. Ha, bu kitabın değerini ya da okunabilirliğini düşürdü mü? Hayır. Dediğim gibi sadece karakterlerin ilişkisi ve iletişimi için bile okuyabileceğiniz çok eğlenceli bir kitap.
Bu kitap her yerde 'toplumsal ve günümüz ya da gelecek dünyasına yazılmış bir eleştiri, distopya' olarak geçiyor ama hayır. Bu kitap daha fazlası. Kitap, sayfalara işlenmiş olay sizin en içinize kadar inip hayatınızı ve kendinizi gözden geçirmesine sebep oluyor. ''Ben ne yapıyorum?'' , ''Tam olarak ne için yaşıyorum?'' sorularını istemsizce sormanıza vesile oluyor. Nefesimi kesti. Abartılı gelebilir, mübalağa yaptığımı da düşünebilirsiniz fakat hayır. Her bir kelimemde ciddiyim.
Montag'in değişen iç dünyasını, kafa karışıklığını, fikirlerinin değişmesini okurken sanki biri bana beni anlatıyormuş ya da aynaya bakıyormuşum gibi hissettim. Guy bir şeyi sorgulamaya başladığında bende sorguladım. O paslı tren rayında onunla beraber bende yürüdüm. Hipnotize edilmiş gibi okudum kitabı. Bilmiyorum, belki de bu kadar abartmamın sebebi böylesine güzel fakat korkutucu kitapları yeni yeni okumaya başlamamdır, emin değilim. Ama emin olduğum bir şey varsa o da bu kitaba her insan evladının bir kereliğine bile olsa şans vermesi ve okuduktan sonra bir-iki saatliğine oturup düşünmesidir.
