The Call of the Wild – Short Commentary
The Call of the Wild by Jack London is a powerful story about survival, adaptation, and self-discovery. Through Buck's journey from a comfortable domestic life to the harsh wilderness, the novel shows how individuals can overcome challenges and reconnect with their true nature. The book highlights the struggle between civilization and instinct, suggesting that strength, resilience, and adaptability are essential for survival. Overall, it is an inspiring adventure that explores the deep connection between animals and the natural world.
Horseracing is the sport of kings, perhaps because racehorses are very expensive animals. But when they win races, they can make a lot of money too - money for the owners, for the trainers, and for the people who put bets on them to win.
Silver Blaze is a young horse, but already the winner of many races. One night he disappears from his stables, and someone kills his trainer. The police want the killer, and the owner wants his horse, but they can't find them. So what do they do?
They write to 221B Baker Street, London, of course - to ask for the help of the great detective, Sherlock Holmes.
Sherlock Holmes and the Sport of KingsArthur Conan Doyle · Oxford University Press Spain · 200749 okunma
Reklam
"Dreadful, dreadful," murmured Kralefsky.
I felt the same way starting Gerald Durrell’s 'My Family and Other Animals.' Despite being an autobiographical work, the book lacked a clear narrative thread to guide the reader. It felt more like a collection of random experiences rather than a cohesive story, and the lack of action made it a bit boring for my taste. However, the book is excellent for expanding your vocabulary. I would rate it a 6.8, but I’m rounding up to a 7 as the app doesn't support decimals.
This book came from a very important person to me, I got it 3 days ago and when I started reading, I tried to guess the subject, it's a lie
I can't say. But it is not known because I guessed the subject in a very different way, it was still a book that I thought I would like it so much, I said it would be a cookie for me, I was wrong.
4 episodes, the same neighborhood, our cats, dear Jon and the lives of their owners are being examined. Every emotion is in full judgment, neither less nor more in our book. Every person's life is different, our mindsets, our upbringing are different:
We are all our own people. As the episodes progressed, I was connected to the fact that our emotions could or could not be expressed so easily without realizing it.
Certain emotions to find the strength to read some books
I always think we might have to feel it. There were books that I thought like this and separated, I picked up and read after a long time, I can say that this book does not support this idea of mine. It allowed me to relax mentally, to feel good, but also to be sad while feeling the love of animals.
After finishing a book after a long time only
I held it in my hand and watched the wall in front of me, it seemed like therapy to me.
Potrede Saklı Kalp
Oscar Wilde’ın bu romanı, güzelliğin ve aşkın gölgesinde kaybolan bir ruhun hikâyesidir.
Bir ressamın kalbi, bir genç adamın güzelliğine tutulur.
Basil Hallward, Dorian Gray’in yüzünde neredeyse ilahi bir saflık görür öyle bir güzellik ki, zamana bile meydan okuyacak gibidir.
Ressam onun portresini çizer; ama bu tablo, sadece bir resim değil, aşkla karışmış bir büyünün kapısı olur.
Dorian, Lord Henry’nin zarif ama zehirli sözleriyle tanışınca, hayatı değişir.
“Gençlik… sahip olduğun tek hazine,” der Henry. “Bir gün solacak. O yüzden bugünü yaşa, acımasızca.”
Bu sözler, Dorian’ın kalbine bir korku gibi işler. Aynaya bakarken diler:
“Keşke hep böyle kalsam… yaşlansa yaşlansa bu portre yaşlansın.”
Ve dilek kabul olur.
Zaman geçer, sevgiler doğar, kırılır, kaybolur.
Dorian bir aktrise, Sybil Vane’e, âşık olur. Sybil sahnede oynadığı kadar değil, kalpten sevince rol yapamaz hale gelir.
Dorian’ın sevgisini kaybedince de yaşamını kaybeder.
O gece portrede ilk kez bir gölge belirir.
Aşkın masumiyeti ölmüş, yerine suçluluk ve korku doğmuştur.
Yıllar geçtikçe Dorian genç kalır; ama kalbi, portresindeki gözlerde kararıp durur.
Güzelliğiyle büyülerken, içindeki boşluk büyür.
Çünkü hiç yaşlanmamak, hiç sevilmemek kadar soğuktur.
Bir gece, pişmanlığın ağırlığına dayanamayıp bıçağı portreye saplar.
Sabah olduğunda yerde yaşlı, solgun, tanınmaz bir adam yatar.
Duvara asılı portre ise yeniden genç, ışıl ışıl bir Dorian’dır.
Oscar Wilde bu romanla bize şunu fısıldar:
“Gerçek aşk, güzellikte değil; değişmeye, yıpranmaya ve affetmeye razı bir kalpte saklıdır.”
Çünkü ölümsüzlük bile, sevgi olmadan yalnızlığa dönüşür.
Keyifli okumalar dilerim..Roman
Oscar Wilde’ın bu romanı, güzelliğin ve aşkın gölgesinde kaybolan bir ruhun hikâyesidir.
Bir ressamın kalbi, bir genç adamın güzelliğine tutulur.
Basil Hallward, Dorian Gray’in yüzünde neredeyse ilahi bir saflık görür öyle bir güzellik ki, zamana bile meydan okuyacak gibidir.
Ressam onun portresini çizer; ama bu tablo, sadece bir resim değil, aşkla karışmış bir büyünün kapısı olur.
Dorian, Lord Henry’nin zarif ama zehirli sözleriyle tanışınca, hayatı değişir.
“Gençlik… sahip olduğun tek hazine,” der Henry. “Bir gün solacak. O yüzden bugünü yaşa, acımasızca.”
Bu sözler, Dorian’ın kalbine bir korku gibi işler. Aynaya bakarken diler:
“Keşke hep böyle kalsam… yaşlansa yaşlansa bu portre yaşlansın.”
Ve dilek kabul olur.
Zaman geçer, sevgiler doğar, kırılır, kaybolur.
Dorian bir aktrise, Sybil Vane’e, âşık olur. Sybil sahnede oynadığı kadar değil, kalpten sevince rol yapamaz hale gelir.
Dorian’ın sevgisini kaybedince de yaşamını kaybeder.
O gece portrede ilk kez bir gölge belirir.
Aşkın masumiyeti ölmüş, yerine suçluluk ve korku doğmuştur.
Yıllar geçtikçe Dorian genç kalır; ama kalbi, portresindeki gözlerde kararıp durur.
Güzelliğiyle büyülerken, içindeki boşluk büyür.
Çünkü hiç yaşlanmamak, hiç sevilmemek kadar soğuktur.
Bir gece, pişmanlığın ağırlığına dayanamayıp bıçağı portreye saplar.
Sabah olduğunda yerde yaşlı, solgun, tanınmaz bir adam yatar.
Duvara asılı portre ise yeniden genç, ışıl ışıl bir Dorian’dır.
Oscar Wilde bu romanla bize şunu fısıldar:
“Gerçek aşk, güzellikte değil; değişmeye, yıpranmaya ve affetmeye razı bir kalpte saklıdır.”
Çünkü ölümsüzlük bile, sevgi olmadan yalnızlığa dönüşür.
Keyifli okumalar dilerim..Animal Farm
I already read the Turkish version of Animal Farm three or four years ago. Animal Farm is a captivating novel that draws you in. The language is clear, well-written and is easy to understand for the reader. I think everybody should read this book at least once in their lifetime. The central conflict starts with the desire of the animals for freedom and equality against the farm owner, and they took their freedom through a rebellion. Afterwards, the pigs take over of the farm. However, things do not go as the animals desire. Day by day, their living conditions worsen, and they can't even remember how life was before the rebellion. They simply assume it must have been worse when humans were in charge. And they kept their hope that everything would get better with time or that the pigs were doing their best for them. It’s a stunning book that enlightens readers to the truths of our lives and the systems by which countries are governed. I highly recommend this novel to everyone. You definitely won't be regret it.
Reklam
Reklam