çalıkuşu
@ankh6
önce hayata atıldım. fakat bunu nasıl yaptığımı bir türlü anlayamadım.
Sana aradıklarının hepsini veren biri ancak filmlerde olur. Ama film değil bu. Gerçek hayatta, ömrünün kalanını hangi üç özellikle geçirmek istediğini belirleyip bunları bir başkasında ararsın. Hayat budur işte. Tehlikenin farkında değil misin? Her şeyi bulacağım diye didinirken elindekilerden de olacaksın.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Endişelendim de ... " diye kekeledi, "sen dün gece bana ... " Utancından cümlenin sonunu getiremedi. Fakat sonra Willem'in yüzünün gevşediğini gördü, sonra da üzerine gelip kucakladı onu. "Sarılmadım mı?" dedi, başıyla onayladı. "Hava çok sıcaktı da ondan" dedi Willem; gülmesini bekledi ama gülmedi. "Başka sebebi yok Judy." O zamandan beri Willem her gece aynı şekilde sarıldı ona, klimanın havadaki nemi gideremediği temmuz gecelerinde bile, terden sırılsıklam uyandılar.
Uğraşmıştı, hayatı boyunca hep uğraşmıştı. Başka biri olmaya, daha iyi biri olmaya, kendini kandırmaya çalışmıştı. Ama olmamıştı. Bir kere karar verdikten sonra kapıldığı umut kendisini bile şaşırtmıştı: Kendisini kurtaracak olan yine kendisiydi. Zorla yaşayacaksın diyen bir kanun yoktu, hayatını dilediği gibi kullanmakta özgürdü. Nasıl fark etmemişti bunu yıllarca? Yapılacak şey belliydi; tek anlamadığı, idrak etmesinin neden bu kadar uzun sürdüğüydü.
Geceleri yıllardır inanmadığı bir tanrıya yalvardı; yardım et bana, yardım et bana, diye yakardı. Kendini kaybediyordu, bitmesi lazımdı bunun. Sonsuza dek kaçamayacaktı.
''Yalnız kalmak istiyorum" dedi ona. "Anlıyorum" dedi Willem. "Birlikte yalnız kalırız."