çalıkuşu
@ankh6
önce hayata atıldım. fakat bunu nasıl yaptığımı bir türlü anlayamadım.
Öz sevgi sahibi insanların okumaması gereken kitapİnceleme
Bu kitabı okumamın üzerinden tam 4 ay geçti. Kalın sayfalarının ardında çok daha kalın içerik barındıran, kısa sürede bitirilebilip uzun süre akıldan atılamayan bir kitap; belki de yıllardır okuduğum en ağır içeriğe sahipti. İçeriğinin ağır olma sebebi; genellikle tavsiye edilmeyen şiddet, korku veya gerilim temalı kitapların aksine; hayatın akışında dünyanın bir yerlerinde böyle bir hayatın yaşanmasının imkansız olmayışı ve ne zaman daha kötüsü olamaz dersem diyeyim her zaman bir şekilde gerçekten daha kötüsünün yaşanması. Karakterler ve karakter gelişimleri çok güzel işlenmiş. Karakterlerle empati yapmak hiç zor değildi yazar buna çok uygun bir yazım biçimi benimsemiş ki bazı noktalarda okur ana karakteri bir güzel sarsıp yanlış kararlar almasını engellemek istiyor.
Kısacası üzülmek istemeyen okurların bu kitabı okumasını kesinlikle önermem ancak çok etkileyici bir kitap olduğunu ve üzülmekten çekinmeyen okurların bayılarak okuyacağını da söylemeden geçemem.
Reklam
Bu kitabın bende o kadar ayrı bir yeri var ki yorumuma nereden başlasam bilemiyorum. Yüzlerce, binlerce kelime yazsam yine bir şeyler eksik kalacak; yine bendeki yerini ifade edemeyeceğim. Çalıkuşu; kadınların arka planda kaldığı o döneme ait çoğu kitaptan farklı olarak, tek başına ayakta duran Feride'nin hikayesini anlatıyor. Yazarın kusursuz yazım şekliyle, okur kendini kolayca Feride'nin yerine koyabiliyor. Öyle ki şahsen istemediğim kadar çok empati yaptım. İlk kez lisede okuduğumdan beri her sene umutsuz hissettiğimde okumaya başlar, sindire sindire uzun bir süreye yayarak okur ve sanki ben Feride'ymişim gibi; onunla beraber üzülür, o kendini teselli ettikçe ben de kendime hiç yoktan teselliler uydururum. Feride yeri gelir ben olur, yeri gelir en yakın arkadaşım olur. Bir yolunu bulur kendini bir kitap karakterinden daha fazlası haline getirir. Karanlıkta hapsolmuşken bir umut ışığıdır benim için Çalıkuşu. Ayın on beşi karanlıksa diğer on beşinin mutlaka aydınlık olacağının hatırlatıcısıdır.
