Cemile Alan
@anla
Hemşire
11 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Diyelim ki konuştum
Ölmeni ister miyim ?
Peki konuşmazsam
Ölmeyi tercih eder miyim ?
Fedakarlık ne garip bir şey!
Bazen birden durur,içime kapanırım.En çok da dışarıdan bakıldığında pek canlı,pek hareketli göründüğüm dönemlerimde,durur,dalarım! Yaşadığım ne varsa sorgulamaya başlarım . Sevdiğim kim varsa zihnimde onunla buluşur,hatırını sorarım. İşte öyle anlarda hayat dediğimiz şey gözümde bir oteli andırır! Hani eskilerin “iki kapılı han” dedikleri. Çünkü ne kadar konforlu olursa olsun, ne kadar bağlanırsak bağlanalım,gün gelir,toparlanır, çıkar gideriz oradan ! Ev gibi değildir. Bizim değildir. Çoluğa çoçuğa,kuşaktan kuşağa kalmaz otel odası! Gidince, kalış süremiz bitince... Boşalır!
Ölümü kucaklıyorum,
Yalnızım, tek başına.
Hissedebilmek istiyorum,
Fakat kapatamıyorum gözlerimi
Kapanan gözlerde görüyorum
Acıları,pişmanlıkları,hataları.
İlla hissedebilmek için kapatmam mı gerekli ?
Ölüm diyorum ; sessizce
Hafifçe aralanıyor dudaklarım
Ölüm...
Ben sana sarılamadım
Sen bana sarılır mısın ?