...yutulacakmışım gibi hissediyorum. Ara sıra. O zaman da, acaba ben kimin diye düşünüyorum. Ben orada olsam da olmasam da ne fark eder ki? Otel hep orada olmayı sürdürür. Ama ben orada değilim. Kendimi göremiyorum. Görünmüyorum.
İnsanlar pat diye ölüyorlar. Bir anda ölüveriyorlar. İnsan yaşamı senin sandığından daha hassas bir şey. Bu yüzden de insan her zaman içinde pişmanlık kalmayacak şekilde davranmalı ötekine. Adilce, olabildiğince dürüstçe.
Resmin sırtında bir şeyler yazılıydı, alıp ışığa tuttum. Şöyle diyordu: "Bu bilgiyi arayarak elde edemezsin, ne var ki onu bulanlar yalnızca aramış olanlardır. Bistam'lı Bayazıd"