Dert dendiğinde belki bir çok ayrı satırlar kaleme alınır. Herkes binbir farklı yerden dem vurur. Anlatır yazarlar, döker içini şairler, dertli söyler Aşıklar...
Ama dert tek yüzlü bir şey değildir. Aynı kelime hem insanı yatağa düşüren bir yük, hem de ayağa kaldıran bir sebep olabilir. Neye dertlendiğine göre değişir:
Kendin içinse yorar, dünya içinse olgunlaştırır; kaybetmek içinse acıtır, sevmek içinse derinleştirir. Bazı dertler insanı eksiltir, bazıları ise karakterini yoğurur. Çünkü dert, aslında kalbin neye değer verdiğinin en açık itirafıdır. Ve Yunus'un da dediği gibi:
"Benim adım dertli dolap,
Suyum akar yalap yalap,
Böyle mi emreylemiş çalap?
Derdim vardır inilerim."