Atticus haklıydı. Bir keresinde, kendinizi bir adamın yerine koymadıkça, o adamın yerinde olmanın nasıl bir şey olacağını anlamaya çalışmadıkça o adamı gerçekten tanıyamazsınız, demişti. Radleyler'in verandasında durmak bile yeterliydi.
Öcü bizim komşumuzdu. Bize sabundan yapılmış iki küçük bebek, bozuk bir saat ile saat zinciri, iki tane uğur parası vermişti ve hayatlarımızı bağışlamıştı. Ama komşular kendilerine verilenlerin karşılığını verir. Ağaçta bulup aldığımız şeylerin yerine biz hiçbir şey koymamıştık; ona hiçbir şey vermemiştik ve buna üzülüyorum.