Ve içimde geriye dönmek korkusu var. Hiçbir şey hatırlamak istemiyorum. Elimi cebime sokarken, bana iki gün evvelini hatırlatacak bir kağıt parçasına, bir şeye rastlamaktan bile korkuyorum.
Ah, ben ruhumun içindeki o ikinci ruhu bilirim; esrarı gören gözleriyle ve esrarı duyan kulaklarıyla her şeyi sezer ve bana sezdirir ve beni aldatamaz; ah, içim beni aldatmaz. Ben o gün odaya girer girmez her şeyi sezdim.
Bazen etrafımızda o kadar esrarlı bir hadise olur ki ince teferruatına kadar bunu sereriz, fakat hiçbir şey idrak etmeyiz, ruhumuzun içinde ikinci bir ruh herşeyi anlar, fakat bize anlatmaz. Böyle korkunç işaretlerle biz muammanın derinliklerine atar ve boğar.