Dünya döner, canlılar yaşar. En cansızının bile bir yaşamı vardır, onu çevreleyen bir dünyası. Bazılarımızın dünyası ise sadece kendisinden veya hayatında olan kişilerden oluşmaz. Yolda, otobüste, metroda, herhangi bir yerde gördükleri bir insan bile onların hayatlarında olmamasına rağmen derin bir merak uyandırır bu kişilerde. Her hareketini, mimiğini, giysisini ve hatta ses tonunu bile incelerler. İlk başta onları bu kişilere çeken nedir, niçindir, bilinmez. Sonucunda ise o kişi hakkında bir çıkarımları olur. Bir hareketini bir dostuna benzetir, öbürkini başkasına. Hele ki bir tek yanını bile benzetmişse sevdiğine. Değmeyin o insanın sevincine. Sanki sevdiğini görmüşçesine bir heyecan kaplar içini. Belki de herkeste onu aradığındandır, hemen de bulur benzetir bir şeylerini. Lakin en sonunda eve gittiğinde yine kendi yaşamına döner, belki binbir türlü senaryolar kurar ismini dâhi bilmediği bu insanlar hakkında... apeiron